Vrijdagochtend naar Hans van der Sluis geweest om bij te praten over de laatste medische ontwikkelingen in de duivenwereld.
Regelmatig word ik door liefhebbers over de medische problemen bij hun duiven geraadpleegd. Vaak moet ik hen teleurstellen, omdat ik geen dierenarts ben en ook mijn keuzes maak. Vaak geef ik hen dan het advies om naar hun dierenarts te gaan en hem te raadplegen wat ze moeten doen in hun geval. Van adviezen op afstand zonder de juiste toedracht te kennen, worden de meesten ook niet wijzer oftewel ze raken van de regen in de drup. Dus vraag een juiste diagnose en neem dan zelf een beslisssing wat te doen.
Na veel zaterdagen met langdurg wachten en zelfs al twee keer overstaan, konden de duiven zaterdag 12 mei eindelijk op een normaal tijdstip gelost worden. Aanvankelijk stond Morlincourt op het programma, maar door de vele regenval konden maar een beperkt aantal wagens op het verharde deel staan. De rest zou tot de assen wegzakken. Daarom werd besloten naat Peronne te gaan, waar de duiven na afdeling 8 en 12 om 08.00 uur gelost konden worden. Vreemd was, dat de duiven van afdeling 8 het best wegtrokken en de anderen van 12,5 en 1 omhoog kropen tegen de wind in. Weliswaar de goede richting, maar toch. De convoyeurs keken vreemd op bij zulke goede omstandigheden. Met een aanvankelijk zwakke en naar Nederland toenemende NNW wind, zouden de vroegste duiven in het zuid-oosten moeten vallen. En zo gebeurde: Peter van de Merwe lierde er ouderwets op los, knap gevolgd door Cees Molenaar en Jan Ouwerkerk, beiden uit Lekkerkerk. Voor de rest was het een mooi strak concours, zodat we kunnen concluderen, dat ondanks het koude en natte voorjaar, wij toch al prima vluchten hebben gehad, zonder noemenswaardige verliezen.
Zelf begon ik in de club met de 1e tegen 765 duiven en 103/43
In het Samenspel werd het de 7e tegen 5521 duiven en 103/60
In afdeling 5 rayon oost werd het de 33e tegen 19214 duiven en 103/71
Afgelopen weekend was weer eens spraakmakend vanwege het weer en een paar mislukte lossingen. Met name de lossing van afdeling Friesland lijkt op een klein drama uit te draaien. Meestal valt de schade na een paar weken nog wel mee en hoe gek het nu ook klinkt: in elke tegenslag zit iets positiefs ingebakken.
Alleen heb je nu geen idee, wat dat zou zijn. Het kan een leuk contact met een ander liefhebber zijn, die later de basis wordt voor een succesvolle samenwerking. Of je houd nu duiven door, die anders geen kans hadden gekregen en brengen je succes. Je weet het nooit. Maar ga nooit bij de pakken neer zitten, houd vol.
Niet alleen voor de gedupeerde liefhebbers, maar ook voor een lossingscommissie is zo iets een drama. Zij voelt zich enorm verantwoordelijk voor het in hen gestelde vertrouwen. Zij worden niet alleen in de aanloop naar zo'n moeilijke lossing overladen door de adviezen van de meteo diensten, die technisch goed in elkaar zitten, maar gespeend zijn van duivengevoel. De convoyeurs hebben vaak meer ervaring in hun pink dan alle meteorologen bij elkaar. Bv.vliegbare buien met tegenwind is heel wat anders dan met staartwind. Daarbij wordt de lossingcommissie ook nog al eens uit hun concentratie gehaald door (goedbedoelde) mailtjes, sms jes en telefoontjes van sportgenoten, die allemaal van uit hun eigen standpunt hun mening geven.
Gelukkig voor afdeling 5, zijn we in 2en teruggereden naar Lesquin bij Lille, net nog Frankrijk, zodat het afdelingsconcours gehandhaafd kon worden. Goed van het bestuur!! En het werd een strakke tegenwind vlucht met veel vroege duiven in de voorvlucht en een paar vroege duiven in Reeuwijk. Nadat mijn duiven al weken het goede wiel niet konden vinden, zijn ze deze keer erop en erover gegaan en zorgden voor 3 teletekst plaatsen. Pieken?? Welnee, gewoon vertrouwen blijven hebben in je duiven en rustig blijven tot de vormfee langs komt.
In de club werd het 1,2,3 tegen 677 duiven en 38/104
In het samenspel 1,2,3 tegen 4904 duiven en 61/104
In Rayon Oost van afd. 5 werd het 2,3,4 tegen 16435 duiven en 75/104. Alleen 1 duif van Cees Bosua was sneller
Gefeliciteerd Cees
Zo de eerste vermeldingen staan erweer op dit jaar
Wat de hele week al werd voorspeld, werd bewaarheid. Zaterdag was het gewoon geen weer om onze duiven doorheen te jagen, maar zondag zou beter worden. Zondagochtend vroeg waren de meteodiensten eensgezind: 's ochtends geen mogelijkheden, maar een dwarsliggend koufront zou rond 16.00 uur Zuid-Holland verlaten en afzwakken. Hoewel de hele dag de wind uit het noorden blies, draaide hij achter het front naar zuid en nam toe tot kracht 4. Daar het front rond 16.00 onverwachts ging slepen en de wind daar helemaal weg was gevallen, werden een hoop liefhebbers totaal verrast door de hoge snelheid, die de duiven haalden. Sommige duiven waren duidelijk de kluts kwijt doordat ze het front in vlogen, anderen trokken zich er niets van aan. Over het hele vlieggebied vroege duiven met de snelsten aan de westkant. Het concours staat een kwartier open en 's avonds waren hier en daar nog lege bakken.
Daar mijn duiven het goede wiel nog steeds niet te pakken hebben was het resultaat nog niet wat ik gewend ben. Maar dat vond onze voorzitter Dolf Thierry helemaal niet erg. Hij is met afstand de kleinste liefhebber en met 17 oude duiven mee ( hij heeft er niet meer) deed hij iedereen de baard af met 9/17 en bij het afslaan alles thuis. Gefeliciteerd Dolf!!
Zelf speelde ik in de club tegen 699 duiven 3-4 en 105/42
en in het samenspel begon ik met de 54e tegen 5343 duiven en 105/42
De hele week was het weer niet van dien aard, dat je je duiven met een goed gevoel ging inkorven. Maar toen zaterdagochtend al snel duidelijk werd, dat er tot tien uur in de ochtend nog geen zware buien waren te verwachten, heeft hoofdconvoyeur Ruud den Dunnen vroeg zijn mannen uit de slaapzak getrommeld om een vroeg lossing voor te bereiden. Om 07.45 uur stoven bijna 35.000 duiven in Pommeroeul onder een zonnige hemel de manden uit om naar huis te vliegen. Daar er in België al een harde wind waaide, werden nogal wat liefhebbers verrast door de hoge snelheid en het feit dat nogal wat duiven bij thuiskomst extra rond bleven vliegen.
Het werd een concours dat gemiddeld tien minuten openstond, zonder noemenswaardige verliezen. In het Samenspel Gouwe-IJssel ging de overwinning voor de tweede keer in drie weken naar Siem Bonte uit Capelle a/d IJssel, dus in de voorvlucht. Een meer dan verdiende overwinning voor iemand, diede laatste jaren met elke wind in staat is te winnen en die je nooit hoort klagen over ligging, windvoordeel of nadeel, maar gewoon de ene na de andere overwinning aan zijn zegekar bindt. Op Strombeek 1-5524 met een snelheid van 1293 meteren op Pommeroeul 1-5786 met een snelheid van 1873 meter. Knap gedaan en hulde voor de overwinnaar.
In de club was er een dubbele overwinning voor vader en zoon Wim en Ben van Rijn uit Bodegraven, die het jaar sowieso al sterk begonnen zijn.
Zelf begon ik in de club met de 4e tegen 749 duiven en 60/105
In het samenspel werd het 31 tegen 5786 duiven en 70/105
Links Ben en rechts vader Wim van Rijn genietend van hun overwinning
Zondagochtend snert weer,maar niet in België, waar de Noyon duiven om 08.30 en de Quievrain duiven om 09.00 uur gelost werden.
Eerst even Ad in Baarle-Nassau opgepikt en doorgereden naar Oud-Turnhout.
Konden we mooi eerst bij Karel en zoon Daniël Boeckx de duiven van Quievrain zien, om een half uur later de Noyon duiven bij Luc en zijn broer Guy van Mechelen te zien vallen.
Karel Boeckx speelt al jaren enorm uitsluitend van Quievrain en ook vandaag met harde wind vanachter kwamen er 9 tegelijk van de 28 ingekorfde duiven. Doordat we nog stonden te praten over Luik Bastenaken Luik, die later verrreden zou worden, verrasten de duiven ons en maakten een rondje en dat kost de mannen de zegepalm. Maar tegen ruim duizend spelen ze er 9 bij de eerste 34. De eerste klokt 10.08.46 en de 9e staat om 10.09.06 op de klok.
Ik had geen tijd genoeg om alles te filmen, zoals te zien op het filmpje onderaan gemaakt met mijn I-phone.
Guy van Mechelen
Luc van Mechelen
Daarna vlug naar Luc van Mechelen gereden om de duiven van Noyon te zien vallen. Luc speelde zijn halve fond duiven voor het eerst, maar toch xie je hoe zijn eerste duif voortreffelijk valt met die harde wind. Let ook op de juiste timing, waarmee de lokker losgelaten wordt. Overal in België zie je het gebruik van lokkers ook te zien bij Karel Boeckx.
Zaterdagochtend wist de nevel in Nijvel maar niet van wijken en konden de duiven pas om 12.15 uur gelost worden. Het werd een strakke vlucht met veel getekenden voorop, alleen wisten de duiven de weg naar Reeuwijk kennelijk niet goed te vinden, zodat bij mij van een niet echt goed resultaat te spreken was of is het echt niet goed?? In ieder geval gaat alles gewoon verder en zal het tij ongetwijfeld een keer keren.
In het samenspel Gouwe-IJssel een prachtige overwinning voor de gebr. Twigt uit Krimpen en zowel gebr. v.d. Heuvel uit Gouderak en Cees en Maurice Everling uit Gouda met twee duiven in de top tien.
In de club was de overwinning voor G. en S. Verkerk, zodat Bas weer zijn olijke glimlach tevoorschijn kon toveren.
Zelf speelde ik in de club tegen 758 duiven 4-6 en 106/39 en in
het samenspel tegen 6019 duiven werd het 62-67 en 106/53
Bram Kooij, ook alweer bijna 70. En die heeft wat uitgespookt in zijn leven!
Zondagochtend eens niet naar België geweest , maar naar Heinenoord, waar oud Gouwenaar en oud bananenkoning Bram Kooij alweer 25 jaar woont en met duiven speelt. Zoals overal wordt daar elke zondagochtend door liefhebbers uit de Hoekse Waard stevig gemolken. In het seizoen over de afgelopen vlucht en buiten het seizoen zijn het allemaal "winterkampioenen". In ieder geval een reuze gezellige "oude mannensoos"
Marie Wijntje, altijd gezellig en goed gehumeurd
Arie van 't Vark, zo'n echte bestuurder, fijne kerel en Piet Mast genietend met zijn pretogen
Nu de kruitdampen van de eerste officiële wedvlucht van het seizoen 2012 zijn opgetrokken, blijkt de snelste duif van het hele concours van 31259 wedstrijdduiven (de invliegduiven niet meegerekend) in Oud-Beijerland te zitten. Daar vliegt de laatste jaren de zoon van Zeeuwsche Rinus Laban, nl. Maurice Laban vanaf een kleine accomodatie steeds indrukwekkender. Proficiat!!!
Dit weekend was weer een voorbeeld, dat niet alles vanzelf en van een leien dakje gaat. Het begon zo mooi zaterdagochtend. Oké het was koud en de wind hadden de duiven op kop, maar het team Stickers-Donckers was onderweg, om eens de massale aankomst van de duiven in Reeuwijk met eigen ogen te zien en ze sms-ten onderweg "als het weer over de ganse lijn is als wij al hebben gezien dan gaat het een vlotte vlucht worden". Nou dat beloofde wat!!!
Eerst maar eens koffie en wat lekkers en dan dikke jas aan en naar buiten. Ze hadden een filmcamera bij zich om een en ander op te nemen, en wij maar wachten.
Toen eindelijk de eerste duif zich meldde gebeurde dus alles, wat je niet wilt. In plaats van naar de klep stormen zeilde de eerst duif een paar maal over het hok, viel de lokker van de klep langs de pannen naar beneden en het leek het meer op een lachfilm dan op vakmanschap van een liefhebber. Er is nog een klein kansje, dat het filmen niet gelukt is, dus dan hoef ik niet tot in den treure mijn gestuntel op You Tube te aanschouwen.
Meneer Gust (Stickers) en Dirk (Donckers)
Cindy (een betere ondersteuning in de administratie kun je niet hebben) en Dirks zoon Seppe
Piet de Wit gaf in de club iedereen een draai om zijn oren. Proficiat!!
In de club werd het 4-5 enz tegen 769 duiven en 106/56
In het rayon werd het 14-19 enz. tegen 2383 duiven en 106/55
In het samenspel werd het 34-42 enz. tegen 5524 duiven en 106/71
Tweede Paasdag koers gezet naar het noorden om weer eens de gezellige en fantastische liefhebbers Auke en Tjipke, en niet te vergeten moeder Boukje Bosma in Buitenpost te bezoeken.
Brabanders hebben de naam, maar de Friezen zijn het zeker: Gastvrij
's Ochtends eerst nog moeder schaap geholpen met het aflammeren. En ja, we noemen ze Sjors en Sjimmie. Ze doen het gelukkig prima, maar dat hebben we ook wel eens anders meegemaakt.
Samen met Cees de 10/332 gekeurd. Zij is de nestzus van "Ome Willem", waarmee Albert Derwa in 2011 samen met "de Zoon" Nationaal Kampioen Jaarlingen van België is geworden. Vorige week begon de 332 op de eerste vlucht van het seizoen met de eerste prijs. Beide duiven werden in Reeuwijk geboren.
En in Friesland zijn ze niet misselijk met de duivinnen. De hele dag zitten ze in de buitenren en ze zien er perfect uit. Die laten dit jaar nog wel wat zien aan de concurrentie.
Willem de Bruijn, a dentist by profession, pursues his hobby with the same zealousness as he does his profession. This energetic individual, with his revolutionary ideas on Pigeon Racing, is setting not only his area of the country on fire with his tremendous results, but has also been declared ' The Canon ' of the National Competition ' Wie Heeft Ze Beter '( Who Has Them Better, the official Dutch NPO Competition ).
